  Podłogi drewniane są zawsze w modzie. Są eleganckie, piękne i nadają wnętrzom ciepło. Jednakowoż przy wyborze rodzaju parkietu powinny być rozważane nie tylko piękny odcień i wzór, ale i takie cechy jak: twardość i wytrzymałość na uszkodzenia mechaniczne, co obok intensywności użytkowania będzie miało decydujący wpływ na szybkość i stopień zużywania się.
Drewno miękkie stosuje się w pomieszczeniach o niewielkim nasileniu ruchu, np. w sypialniach. Twarde drewno stosuje się w pomieszczeniach o dużym natężeniu ruchu: w korytarzach, salonach, miejscach publicznych itp., gdzie powierzchnie podłóg poddane są znacznym obciążeniom.
Jeśli chodzi o gatunki krajowe, do miękkich gatunków można zaliczyć drewno drzew iglastych: sosny, świerka i jodły. Do średnio twardych - drewno modrzewia, brzozy, olchy i wiśni. Twarde gatunki to wiąz, jawor, dąb, orzech, klon, jesion, grusza i grab.
Prawie wszystkie rodzaje drewna egzotycznego są twardsze od dębu, niektóre nawet o 50%. Do najtwardszych gatunków należą ipe (lapacho), gombeira, jatoba, kempas, merbau, doussie, sucupira. Twardość decyduje o jego wytrzymałości, odporności na ścieranie, uszkodzenia i zarysowania. Dzięki dużej twardości drewno egzotyczne jest chętnie używane na posadzki, szczególnie w mejscach narażonych na duże natężenie ruchu.
Drugą niezmiernie ważną cechą jest stabilność drewna. Za bardzo stabilne uważane są gatunki: merbau, teak azjatycki i gombeira; dość stabilne są: doussie, guatambu, iroko, jatoba, dąb i jesion, najmniej stabilne i co za tym idzie najbardziej podatne na kurczenie przy zmianach wilgotności są: ipe/lapacho, kempas i buk.
Wybierając wymarzoną podłogę pamiętajmy, że drewno jest produktem naturalnym i w przeciwieństwie do towarów imitujących drewno charakteryzuje się zróżnicowaną strukturą i kolorystyką w obrębie tego samego gatunku, a nawet partii gotowego produktu. W szczególności zjawisko to obserwowane jest w obrębie egzotyków.
Dodatkowo posiadają one w swojej strukturze wiele substancji oleistych oraz związków chemicznych, które mogą wchodzić w reakcje z niektórymi substancjami wykorzystywanymi do wykańczania powierzchni, a nawet wpływać na proces ich wysychania bądź powodować drastyczne zmiany kolorystyki drewna. W zależności od rodzaju użytego wykończenia, efekt końcowy może być bardzo różny. Zdecydowanie lakiery na bazie dyspersji wodnej, tzw. ekologiczne, najmniej wpłyną na zmianę barwy drewna, jednak niektóre gatunki mogą ulec tzw. wyblaknięciu. Użycie lakierów chemoutwardzalnych spowoduje wyraźną zmianę barwy - drewno ściemnieje. Natomiast olej jeszcze bardziej pogłębi kolor i wydobędzie strukturę drewna.
|
